In gesprek met…Petra Pronk

Petra & NAH

Wat zijn de gevolgen van het oplopen van je NAH: 

Ik ben erg onzeker geworden. Dat viel vooral ook mijn omgeving op. Ik snap niet altijd alles meer en kan slecht schakelen als iets ineens anders moet. 

Wat heb je ondernomen aan therapieën naast de reguliere geneeskunde en revalidatie? 

Ik heb bij Hersenz revalidatie gedaan. 

Welke therapie had voor jou het meeste effect en waarom? 

Ik heb bij Hersenz heel veel geleerd. En ik werd me bewust van wat hersenletsel met je deed.

Hoeveel ben je nog gegroeid, beter geworden, nadat je bent gestopt met therapieën en behandelingen: 

Ik ben wel gegroeid, maar dat gaat stap voor stap. Mijn begeleidster herinnert mij daar wel eens aan. Ik wil altijd nog meer. 

Wat is iets dat jouw leven met NAH moeilijker maakt, maar dat anderen vaak niet zien?

De innerlijke strijd. Van buiten zie je niets, maar vanbinnen gebeurt er van alles. Mensen zien je snel voor vol aan en eigenlijk wil ik dat ook wel, maar zo werkt het niet. Mensen zijn niet bekend met wat hersenletsel hebben betekent en dat maakt het lastig. Ik loop met een stok en ik heb een beenbrace (omdat ik ook ernstige rugklachten heb) en dan zien mensen het en doen ze voorzichtig met je. Dat vind ik soms lastig omdat dat voor mij nog het minst lastige is aan een lijf dat niet meewerkt. 

Hoe ziet je leven er nu uit?

Sport en bezigheden nu:  Ik probeer 2x per dag een half uur te lopen. Ik mediteer regelmatig. 

(Vrijwilligers)werk: Nog niet, wel iets voor de nabije toekomst maar ook daar komt de onzekerheid om de hoek kijken.

Hobby’s:  Ik knutsel graag met papier. Ik schrijf graag en probeer wat te handwerken, maar door artrose in mijn handen wordt dat steeds minder.

Favoriete muziek: Ik heb een brede interesse.

Favoriete jaargetijde: De lente 

Hoe ziet je sociale leven er nu uit? Dat is soms ingewikkeld. Ik heb vaste vriendinnen die het gelukkig snappen als ik eens afzeg, maar het blijft balanceren.

Waar werd je de afgelopen tijd blij van:  Een paar dagen weg met mijn man. Niets moeten maar gewoon samen zijn. 

Ik kan zorgen hebben om:  De toekomst. Ik hoop dat ik op een punt kan komen waarbij ik oke kan zijn met hoe ik nu ben. En niet tegen de stroom in blijf zwemmen. Ik wil zo graag.  

Welke opmerking hoor je het meest van mensen die vragen hoe het met je gaat:

• Je kunt meer dan je denkt…… (dit is al topsport)
• Ik ben ook wel eens vergeetachtig/moe hoor.
• Probeer wat rustiger aan te doen….

NAH; wat dieper bekeken

Wanneer voelde jij je voor het eerst echt begrepen sinds je NAH kreeg?

Toen ik bij Hersenz kwam. En alles duidelijk werd.

Wat heb je door NAH geleerd over het leven?

Als je iets wilt doen, doe het, als het kan. Kijk naar de mogelijkheden. 

Als je één wens mocht doen voor jouw toekomst met NAH, wat zou dat dan zijn?

Dat ik mezelf mag zijn , zonder oordeel van mezelf.

Tot slot: Jouw advies aan andere hersenletselhelden

Wat wil je nog kwijt aan je mede NAH-ers? 

Praat met mensen die ook NAH hebben. Het is zo fijn om je te realiseren dat wat je hebt of doet niet gek is. Het is er en je zult er het beste van moeten maken. Dit is ontzettend moeilijk maar probeer er een weg in te vinden.

De weg kronkelt alle kanten op en op elk kruispunt zul je een keuze moeten maken. Alleen jij kan dat.