In gesprek met Danny

Danny & NAH

Wat zijn de gevolgen van het oplopen van je NAH: 

Energielek, niet meer kunnen werken, dat niets meer vanzelfsprekend is en gaat, niet meer degene ben die ik was en niet meer kunnen doen wat ik zou willen.

Wat heb je ondernomen aan therapieën naast de reguliere geneeskunde en revalidatie?

Chronische revalidatie bij hersenz, neuroplasticiteitstraining (NeuroRC), mindfulness.

Welke therapie had voor jou het meeste effect en waarom?

Chronische revalidatie, daar geleerd wat er precies veranderd is en dat er aanpassingen nodig zijn om weer grip op je leven te krijgen met NAH. Mijn laatste therapie bij NeuroRC heeft gezorgd dat ik minder aan sta en de puntjes op de i gezet wat energiebalans en nieuwe verbindingen betreft.

Hoeveel ben je nog gegroeid, beter geworden, nadat je bent gestopt met therapieën en behandelingen: 

Ik blijf stapjes maken, lastig om daar op te zeggen hoe veel dat is. Ik merk dat ik grip heb, meer balans en meer energie, en dat je dit steeds meer gaat finetunen en daardoor alles makkelijker gaat.

Wat is iets dat jouw leven met NAH moeilijker maakt, maar dat anderen vaak niet zien?

Dat is het onzichtbare en dat het per seconde kan veranderen. En het altijd moeten blijven werken om alles zo goed mogelijk te managen, het is er nooit niet.

Hoe ziet je leven er nu uit?

Sport en bezigheden nu: 

Veel wandelen, fietsen en buiten zijn. Thuis sporten en bewegen via app

(Vrijwilligers)werk: 

Ervaringsdeskundige bij Hersenz, patient ambasadeur hersenstichting, staatsbosbeheer excursies en beheer.

Hobby’s:  natuurfotografie, wildlife en macro.

Favoriete muziek: nederlandstalig.

Favoriete jaargetijde: voor en na jaar.

Hoe ziet je sociale leven er nu uit? 

Doordat ik veel buiten ben en mijn vrijwilligerswerk heb, best wel oke, alleen niet te vergelijken met hoe het was. Altijd wat terughoudend en gereserveerd.

Waar werd je de afgelopen tijd blij van: 

Dat ik na 10 jaar en vele trainingen eindelijk in het moment weer kan en mag genieten, en dat dat dus ook effect heeft op mijn gezin.

Ik kan zorgen hebben om:  de toekomst en gezondheid van mijn naasten.

Welke opmerking hoor je het meest van mensen die vragen hoe het met je gaat: ja de wel bekende dooddoeners: ik ben ook wel eens moe, vergeet ook wel eens iets, je ziet er wel goed uit.

NAH; wat dieper bekeken

Wanneer voelde jij je voor het eerst echt begrepen sinds je NAH kreeg?

Dat was toen de minidocu uit was van de hersenstichting en de mensen een kijkje kregen in mijn leven. En de laatse docu van NeuroRC laat goed zien dat er verandering mogelijk is maar je het niet voor niets krijgt.

Wat heb je door NAH geleerd over het leven?

Dat je altijd een keuze hebt, en dat echt niet alles moet. Dat je lief voor jezelf moet zijn en blijven.

Als je één wens mocht doen voor jouw toekomst met NAH, wat zou dat dan zijn?  

Dat de lijn die nu is ingezet stijgt en dat het leven nog stabieler wordt en dat mijn nieuwe normaal volledig is geintegreerd in mijn leven.

Tot slot: Jouw advies aan andere hersenletselhelden

Wat wil je nog kwijt aan je mede NAH-ers? 

Wees eerlijk over jezelf en tegen jezelf. Doe niet alsof. Kwetsbaarheid is juist zo veel krachtiger dan stomweg maar door blijven gaan.