Naam: Koos van Dijk
Leeftijd: 47
Burgerlijke staat: gehuwd
NAH sinds: 2016
NAH door: herseninfarct
Levensmotto: Mijn humor is mijn airbag als het leven tegenzit.

Koos & NAH
Wat zijn de gevolgen van het oplopen van je NAH:
De gevolgen die ik ervaar zijn:
- Fijne motoriek in mijn linkerarm/hand aangetast
- Mank lopen met mijn linkerbeen
- Moeheid
- Snel overprikkeld
- Geheugenverlies
Wat heb je ondernomen aan therapieën naast de reguliere geneeskunde en revalidatie?
Geen.
Welke therapie had voor jou het meeste effect en waarom?
Tijdens revalidatie de fysio en ergo, omdat je daarmee leert om te gaan met je veranderde lichaam.
Hoeveel ben je nog gegroeid, beter geworden, nadat je bent gestopt met therapieën en behandelingen:
Best veel nog, lopen gaat beter en langer mede door hond uitlaten. Ik kan weer met twee handen blind typen, al is het niet geheel foutloos en regelmatig 30x zelfde letter achter elkaar omdat een vinger van mijn linkerhand “blijft hangen”. Mijn energie beheren gaat beter, al vergis ik mij na al die jaren regelmatig nog in hoeveel energie een activiteit kost.
Wat is iets dat jouw leven met NAH moeilijker maakt, maar dat anderen vaak niet zien?
Het nee zeggen op uitnodigingen, omdat ik energie moet sparen voor andere activiteit of omdat ik sowieso al geen energie heb. Het positief en opgewekt blijven ondanks het moeilijkere leven.
Hoe ziet je leven er nu uit?
Sport en bezigheden nu:
(Vrijwilligers)werk:
zwemmen met gehandicapten van een Thomashuis, helpen van een vriend met een eigen bedrijf door klanten te voorzien van een bakje koffie en waar ik hem verder mee kan helpen
Hobby’s:
Ik knutsel graag in mijn atelier (lees: garage), ik stel lampen samen uit oude onderdelen. Ik had tot voor kort een oude Vespa scooter, maar die is verkocht in aanloop naar een ander model waar ik voor aan het sparen ben.
Favoriete muziek:
o.a. Stef Bos en Alex Roeka. Ik probeer regelmatig een optreden van hen te bezoeken.
Favoriete jaargetijde:
Qua temperatuur de zomer, maar voor de natuur het voorjaar en de droge herfstdagen
Hoe ziet je sociale leven er nu uit?
Veel gestructureerder, spontaniteit is een stuk minder omdat ik goed moet plannen qua energie. Verder heb ik wel genoeg contacten. Ik ga regelmatig op visite, uit eten, naar (rustige)concerten en theater.
Waar werd je de afgelopen tijd blij van:
Vakantie naar zweden in september 2025, samen met vrouw en mijn toen nog levende hond.
Ik kan zorgen hebben om:
De werkdruk die mijn vrouw ervaart.
Welke opmerking hoor je het meest van mensen die vragen hoe het met je gaat:
“Je hebt een hoop bereikt, kijk waar je vandaan komt.” Ze zien alleen niet hoe een activiteit de dagen erna zijn tol eist. “Respect voor je positiviteit en je doorzettingsvermogen.” Ik probeer ook zo positief mogelijk te blijven en net als voor NAH grapjes te maken.
NAH; wat dieper bekeken
Wanneer voelde jij je voor het eerst echt begrepen sinds je NAH kreeg?
Toen ik in de Hoogstraat op de revalidatie contacten opbouwde met mede NAH-ers.
Wat heb je door NAH geleerd over het leven?
Probeer zoveel mogelijk leuke dingen te doen. Dingen waar je een goed gevoel van krijgt. Je weet niet hoelang je ze nog kan doen.
Als je één wens mocht doen voor jouw toekomst met NAH, wat zou dat dan zijn?
Wat minder moeheid en veel kunnen reizen.
Tot slot: Jouw advies aan andere hersenletselhelden
Wat wil je nog kwijt aan je mede NAH-ers?
Blijf jezelf een beetje uitdagen. Zie het als een proefritje met je brein, soms start hij soepel soms met een beetje geknor. En probeer eens wat nieuws zoals een cursus. Ik deed ooit een cursus Spaans. Mijn geheugen zei “si, si”, maar vergat daarna alles weer net zo enthousiast.
Maar hé proberen is al een winst. Lukt het niet? Dan heb je in ieder geval een goed verhaal en je hebt het geprobeerd. En soms sla je gewoon een heel andere hobby-afslag in. Ik sta bijvoorbeeld nu geregeld in de garage te knutselen met oud ijzer. Vroeger bijna nooit en nu heb ik mijzelf benoemd tot ‘half-om-half kunstenaar/schroevenfluisteraar’.
Dus: probeer gewoon wat, schilderen, koken voor jezelf of je buren, ga tuinieren in je tuintje of met een emmer op je balkon. Het hoeft allemaal niet groot te zijn, het belangrijkste is dat je er plezier in hebt. Vrijwilligerswerk is iets waar ik een groot stuk voldoening uithaal en voor jou kan dat zijn bij een bedrijfstak waar je voor je NAH totaal geen feeling mee had. Wie weet ontdek je een verborgen talent!