Door: Nickie Maes.

De laatste paar maanden heb ik veel moeten focussen op ‘wat er nog wel kan’ en hoe ik mezelf meer uit mijn comfortzone kan krijgen. Ik bots sinds mijn NAH dan ook regelmatig op twijfels over mijn zelfstandigheid en zelfredzaamheid. En wat is één van die dingen die me echt uit mijn comfortzone zou halen? Soloreizen…

Soloreizen geschikt voor mij?

Vroeger begreep ik soloreizigers niet echt. Ik vond het iets voor extraverte, oversociale mensen met enorm veel zelfvertrouwen, die waarschijnlijk vloeiend zijn in 5 talen en telkens naar huis komen met onmogelijke verhalen en 12 nieuwe connecties. “Oh, mijn surfvriendin uit Sydney en Rodrigo, die barman uit Barcelona, komen volgende week bij mij op de zetel slapen en daarna gaan we met z’n allen op bezoek bij Karl in Keulen.” Je kent ze wel.

En toch was ik nieuwsgierig. Kan je ook soloreizen zonder dat extravert gedoe? Een boost voor mijn zelfvertrouwen en me-time? En voornamelijk; kan het ook met NAH?

Ik ga het doen!

Na een paar keer alleen naar zee te gaan en een keer solo vliegen naar Zweden, begon het toch meer te knagen. Groepsreizen werken niet meer zo goed voor mij sinds mijn NAH… En ik ben eigenlijk ook wel graag alleen. De volgende stap? Een solo citytrip. Kopenhagen leek me een veilige keuze. Ik neem jullie in deze blog mee in mijn eerste solo citytrip mét NAH.

Verplaatsing

Vliegen: is veruit het ergste van de hele ervaring. Voor het vertrek had ik een dubbel gevoel; enthousiasme, maar ook angst. Een paar keer had ik de gedachte om gewoon rechtsomkeer te gaan, maar mijn nieuwsgierigheid (en de betaalde vlucht en hotelkamer) hield me toch tegen. Vliegen brengt telkens weer het slechtste in mij naar boven. Gewoon tandenbijten.

Metro: Kopenhagen is op vlak van openbaar vervoer een voorloper. De onbemande (!) metrotreinen rijden zeer frequent en stipt, het systeem is duidelijk en overzichtelijk. Ik nam zelf enkel de metro van en naar de luchthaven en voor zo’n 4 euro per keer is dit een veel goedkopere optie dan een taxi.

Benenwerk: trek comfortabele schoenen aan als je deze stad bezoekt. Ik deed elke dag gemiddeld zo’n 17.000 stappen. Kopenhagen is ruim en je moet regelmatig het water over of langs om bij bepaalde wijken of bezienswaardigheden te geraken. Uiteraard kan je er ook fietsen, de metro, bus of watertaxi nemen, maar mijn ervaring is dat een citytrip altijd wel heftig is qua benenwerk. 

Koning fiets: ik had er schrik voor, met Antwerpen en Amsterdam als referentiepunt. Maar geen horrorfietstoestanden in Kopenhagen! Er zijn enorm veel fietsers, maar de fietspaden zijn keurig gescheiden van de voetpaden en de wegmarkeringen zijn duidelijk.

Verblijf

Kopenhagen is duur. Reken gemiddeld op 250-300 euro per nacht voor een hotel. Ik logeerde in CitizenM, vlakbij Rådhuspladsen. Een groot, hip en modern hotel, heel erg gericht op soloreizigers. Basic, no-nonsens, tikkeltje hipster. Het voelde wat anoniem, maar dat vond ik persoonlijk niet erg; ik word eigenlijk altijd wat zenuwachtig van ‘bediend en in de gaten gehouden te worden’. Ik betaalde 200 euro per nacht; stevig, maar veruit de goedkoopste optie voor deze centrale ligging.

Activiteiten

• Nyhavn 

Dè iconische straat met de mooie gekleurde huisjes, middeleeuws uitziende schepen en gezellige grachten. Fotogeniek, maar druk. Ga bij voorkeur vroeg in de ochtend.

• Christianshavn

Ligt aan de overkant van Nyhavn en is een wereld van verschil; rustig en even charmant, met brede kadepaden langs het water. Een wijk waar ik graag naar terugkeer.

• Christiana vrijstad

Deze wijk met de artistieke vibe, felgekleurde gevels, politieke graffiti, muziek, wiet shops en de vele kunstzinnige winkeltjes leek op het eerste gezicht een tourist trap. Maar gelukkig vervolgde ik mijn pad en kwam ik plots uit in natuur; een prachtig meer met eigenzinnige houten huisjes langs de oever. Wat een verademing!

• Botanische tuin

Ideaal om even te ontsnappen uit de stadsdrukte. De botanische tuin is gratis, maar je kan eventueel nog een ticket kopen voor het Palmenhuis met subtropische planten en de Vlindertuin. 

• King’s Garden/Rosenborg Slot

Het kasteel is mooi, maar het aanpalende gratis park is nóg beter. Ik heb mezelf getrakteerd op een take-away cardamom bun (het minder zoete zusje van de cinnamon roll) en heb er drie uur onder een kersenbloem in de zon gelegen. Gewoon, omdat het kon.

• Søerne ofwel ‘The lakes’

in Kopenhagen is bijna overal water te vinden. Het pad (+- 6 km) langs deze drie binnenmeren is een mooie wandeling in de stad zonder stadsverkeer. Ik stopte regelmatig op een bankje om even de stad vanop een afstand in me op te nemen. De vele joggers en sportievelingen krijg je er gratis bij.

• Ny Carlsberg Glyptoteket

Officieel een beeldenmuseum, maar het is eigenlijk zoveel meer. Er is ook Franse kunst te bewonderen, maar de echte wauw-factor zat toch in de Wintertuin; een prachtige binnenplaats met reusachtige planten en leuke hoekjes om te zitten. 

• Boottocht

Een ubertoeristische activiteit waar ik spontaan rillingen van krijg, maar op mijn laatste dag heb ik het toch gedaan en ja, het is écht de moeite. Je ziet veel meer van de stad vanop het water. Ga zo vroeg mogelijk; de meeste operators starten om 10u.

• SMK museum

Leuk stadsmuseum, maar enkel als je er energie voor hebt. Ik noem mezelf een ‘museumwalser’; ik wals door de zalen, blijf soms wat staan, wals weer verder, maar lees zelden de info of details omdat ik het simpelweg niet kan opnemen. Voordeel van alleen zijn: niemand die zich hieraan ergert.

NAH hacks

• Bankje hoppen

De eerste dag was voor mijn NAH al een beproeving. Na 10 minuten op weg naar Nyhavn voelde ik me al duizelig, want ook al is Kopenhagen vrij gestructureerd, het blijft een (hoofd)stad met veel prikkels. Mijn remedie? Bankje hoppen! Zodra ik een bankje zag, ging ik 10 minuten zitten om even te bekomen en de prikkels te laten landen. Gemiddeld zo’n 10 à 15 keer per dag. In gezelschap zou ik dit niet zo snel doen,omdat ik de dag niet wil vertragen, het niet goed kan aangeven en anderen niet tot last wil zijn. Maar nu moest ik enkel rekening houden met mezelf. Ad hoc beslissingen kunnen gewoon én ik moet ze niet verantwoorden. Ik kan mijn lichaam aanvoelen én reageren zoals het voor mij goed voelt op dat moment.

• Groen opzoeken

Om regelmatig aan de drukte te ontsnappen, zocht ik de rust en ruimte op langs het water of in één van de vele parken die Kopenhagen te bieden heeft. Vaak deed ik ook alternatieve wandelroutes door een park of langs het water.

• Eten

Ik besloot een deel van mijn budget vooral te besteden aan een goed ontbijt (met lekkere koffie) en vervolgens goedkopere alternatieven te zoeken: take-away of iets uit de supermarkt om dan ergens aan het water te gaan zitten. Goedkoper én rustiger. Ik had ook een tote bag bij zodat ik de hele dag water en wat nootjes kon meenemen; zo hoefde ik niet te vaak te pauzeren in restaurants. Extra bonus: op openbare plaatsen zijn er meestal gratis (en propere!) toiletten.

• Broens street food (buurt van Christianshavn)

Als je snel last hebt van kleine binnenruimtes en slechte akoestiek, is deze openlucht street food market een fijn alternatief. Veel keuze, gemoedelijke sfeer, gezellig op een bankje.

• Hotdog kraampjes

De Deense pølser is blijkbaar het icoon van street food in Kopenhagen. Ikzelf ben normaal geen hotdog fanaat, maar ben toch eens overstag gegaan. En hoewel het zeker eens lekker was, houd ik gewoon niet zo van onhandig ‘messy’ rechtstaand eten langs de straatkant.

• Ø12

Leuke ontbijt- en lunchplek. Modern, Scandinavisch, beetje hipster maar verzorgd. Ik trakteerde mezelf hier op pannenkoeken met alles erop en eraan.

• Kayakbar

Een drijvende bar op het water in de buurt van Christianshavn. Relaxte sfeer én extra leuk om OP het water te zitten.

Conclusie

Ja, ik kan soloreizen met NAH! En Kopenhagen is absoluut een goede citytripbestemming hiervoor, dankzij de vele parken, het water, overzichtelijke openbare ruimtes en het gestructureerde verkeer. Naarmate de dagen vorderden, voelde ik me steeds zelfzekerder worden. Ik werd zelfs een paar keer in het Deens aangesproken, dus ik kwam toch al eerder over als een local dan als een verdwaalde toerist? 

Het alleen-zijn en alleen beslissen voelde soms overweldigend, maar tegelijkertijd ook bevrijdend. Ik kon ad hoc beslissen wat ik ging doen, wanneer, hoelang… Ik leerde om nog meer écht te luisteren naar mijn lichaam, mijn stem en mijn noden, zonder ruis of sociale verwachtingen. Deze trip was ongetwijfeld een boost voor mijn zelfvertrouwen en het smaakt naar meer.

Ben jij al wel eens alleen op reis geweest?