In gesprek met…Lia Keijzer-Aukes

Lia & NAH

Wat zijn de gevolgen van het oplopen van je NAH: 

Mijn leven is compleet veranderd. Mijn werk als directeur van twee door mij opgerichte scholen kan ik niet meer doen. Mijn werk was meer dan een baan, het is altijd mijn missie geweest een plek te creëeren voor mensen die niet binnen de gebaande paden passen. Daarnaast sportte ik intensief en had ik een vol leven. Veel van waar ik blij van word, moet in aangepaste versie ingepast worden. De spontaniteit is verdwenen. Door de plotselinge stilstand werd ik bovendien geconfronteerd met mijn binnenleven, dit leidde tot vlagen van somberheid en angst.

Wat heb je ondernomen aan therapieën naast de reguliere geneeskunde en revalidatie? 

Mensendieck, ergotherapie, fasciatherapie, optometrie/ syntonics, chiropractie, Feldenkreis. Alles op advies van de geweldige revalidatie-arts.

Welke therapie had voor jou het meeste effect en waarom?

Eigenlijk heeft alles bijgedragen aan een stukje herstel, zowel lichamelijk als geestelijk. De behandelaars hebben me vooral geleerd (gedwongen 🙂 ) om rust goed in te bouwen. Mijn natuurlijke neiging is heel hard werken en veel doen. Dat werkte contra-productief.

Hoeveel ben je nog gegroeid, beter geworden, nadat je bent gestopt met therapieën en behandelingen: 

Ik heb nog behandelingen. Ik heb alle adviezen en oefeningen geïntegreerd in mijn leven. Desondanks zijn de stapjes klein.

Wat is iets dat jouw leven met NAH moeilijker maakt, maar dat anderen vaak niet zien? 

In het begin misschien wel mijn eigen persoonlijkheid. Ik wil niet ‘zielig’ gevonden worden, waardoor ik uitstraalde dat het goed gaat.Van anderen kan ik niet verwachten dat ze daar doorheen prikken. Ik ben gaan schrijven over het proces voor familie, vrienden en collega’s, waardoor ze het eerlijke verhaal kunnen lezen. En de eindeloze vermoeidheid en overprikkeling.

Hoe ziet je leven er nu uit?

Sport en bezigheden nu: 

Feldenkreis, wandelen, voorzichtig weer hardlopen, online yoga, Veel buiten zijn.

(Vrijwilligers)werk: Nog geen werk tot mijn grote verdriet.

Hobby’s:   Schrijven en lezen op goede momenten. Tekenen. Museum- en theaterbezoek. 

Favoriete muziek: Alternatief

Favoriete jaargetijde: Herfst en lente

Hoe ziet je sociale leven er nu uit? 

Zeer beperkt. Als ik de weekplanning maak, kan ik zien waar eventueel ruimte is voor een afspraak. Vrienden respecteren gelukkig mijn grenzen en helpen mij. Ik spreek voornamelijk bij mij thuis of buiten af.

Waar werd je de afgelopen tijd blij van: 

Mooie boeken, momenten dat ik energie voel, schrijven, lieve mensen om me heen. 

Ik kan zorgen hebben om:  

De toekomst. Hoe kan ik mijn enorme drive op werkgebied kwijt? Hoe kan ik mijn behoefte aan van betekenis zijn inzetten als ik gering belastbaar ben? Hoe beteugel ik angsten?

Welke opmerking hoor je het meest van mensen die vragen hoe het met je gaat: 

Je bent ook van betekenis zonder je werk :).

NAH; wat dieper bekeken

Wanneer voelde jij je voor het eerst echt begrepen sinds je NAH kreeg?

Bij de revalidatiearts van Hersenplan.

Wat heb je door NAH geleerd over het leven?

Iets wat ik wel wist, maar wat nu bevestigd werd: het leven laat zich niet sturen, ook niet als je een controlfreak bent :).

Als je één wens mocht doen voor jouw toekomst met NAH, wat zou dat dan zijn? 

Mijn wens is vooral dat ik een betekenisvol leven,  voor mezelf, maar ook voor anderen, kan leiden ondanks de geringe belastbaarheid.

Tot slot: Jouw advies aan andere hersenletselhelden

Wat wil je nog kwijt aan je mede NAH-ers? 

Houd moed.