Het is al even geleden maar er is weer een nieuwe briefwisseling van de nieuwe rubriek Brainbuddy Praat. Een mailwisseling tussen 2 vrouwen met hersenletsel. Fennie & Ruurdtje. Fennie is onderdeel van het team van Platform NAH. Meer info over haar lees je hier. Alles over Ruurdtje lees je hier.
Hey Brainbuddy,
Het is al even geleden dat ik je schreef en daarom zal ik je even meenemen in de afgelopen periode na aanleiding van de vorige brief. Gelukkig ben je de promotie tot brainbuddy van mij meer dan waard! Veel rust is wat we vaak nodig hebben! Ook al is het niet leuk om af te zeggen. Ik vind het toch knap dat je je grenzen hebt aangegeven en dat het blijkt dat dit dan ook nodig is.

Nou onze lentedagen zijn wel even anders gelopen dan vogeltjes kijken met mooi weer! Bah wat veel regen hebben we gehad! Inmiddels gaan we al mooi op weg naar de zomer maar ik zal je nog even kort over mijn lenteperiode vertellen.
Mijn verjaardag
Ik heb je tips wat meegenomen over me verjaardag en op insta kon je vast bij mij zien hoe ik me de dagen ervoor al bijv. hapjes heb gesneden. Ja, ik had het ook uit kunnen besteden en mijn visite kunnen inplannen maar ik besloot dat dit toch niet helemaal bij me paste. En je weet ik ga graag ook mijn uitdaging aan qua NAH. De dag van mijn verjaardag was druk maar gezellig en de moeite waard. Inmiddels heb ik geen moeite om er gewoon uit te stappen als het mij teveel word.
Het feestje heb ik inmiddels samen met mijn partner gevierd op een andere dag. Win-win want hij is in mei jarig en dan kunnen de mensen mooi naar buiten en ik hoef nooit zoveel voor te bereiden want wij stoken de barbecue meestal op zodat hier hamburgers en frikandellen op gegooid kunnen worden. Scheelt ook weer een dag visite haha. Ik heb daarvan vaak een NAH kater omdat ik dan te laat op bed kom. Soms is dat helaas gewoon niet anders. Het is een afweging of je het de moeite waard vind. En vaak heb je wel de leukste herinneringen met een feestje, althans wij hier thuis wel ;).
Verder in de lenteperiode
Inmiddels zijn hier ook alweer veel vrije dagen in het gezin geweest en vakanties. Daarover gesproken. Nu het weer zo opknapt merk ik ineens meer mijn klachten. Heb jij dit ook? Ik merk, hoe leuk ik het ook vind al die seizoenen, dat ik nu wel beetje tegenop kijk om weer die periode te moeten doorstaan. Het weer beïnvloedt mijn NAH. Herkenbaar?
Gelukkig weet ik inmiddels ook dat ik de balans gelijk even moet bijschroeven. Even een stapje terug. Extra rust inplannen en tijdens de zomer toch even reminder om extra goed te drinken etc.
Maar het voelt zo stom! Als je eindelijk weer een beetje normaal voelt komt ineens dat weer om de hoek kijken. Grrrr…..
Naja ik ben benieuwd of jij nog iets te bespreken hebt.
Liefs van je buddy!
Fennie vd Vaart

Lieve Fennie,
Ik ben blij dat je verjaardag zo goed is verlopen! Een goede indicatie dan voor volgend jaar haha!
Je zegt dat je meer klachten hebt, nu het weer opknapt en het weer warmer wordt/is. Dat herken ik wel! Voel dat ik minder energie heb. Waar het in de lente als vanzelf ging, heb ik nu wel wat moeite om met de warmte om te gaan. Zeker in mijn werk ook. Daarin merk ik dat ik sneller watten in mijn hoofd krijg, waardoor het werken niet meer zo productief is, haha.
Gelukkig weet ik dat tot nu toe goed op te lossen met kleine pauzes tussendoor. Na elke 15-20 minuten werk, even een pauze van 5-10 minuutjes max. Zo voorkom ik 90% van de tijd dat ik met die watten in m’n hoofd kom te zitten. Die andere 10% hebben we het maar niet over..🤪
Aan de andere kant is het ook weer zo dat ik op de een of andere manier lichamelijk wel een beetje beter bestand ben tegen de warmte in vergelijking met vorige jaren. Ik denk dat dat komt omdat ik 2 weken in Spanje ben geweest begin dit jaar. Het lijkt wel alsof mijn lichaam daardoor al wat gewend is geraakt aan de zon en de warmte. Mentaal laat het helaas nog wel wat te wensen over haha.
Ok, wat ik te bespreken heb en wat ook de reden is dat ik pas zo laat weer terug schrijf. Na mijn vakantie eind maart/begin april, is er heel veel op me af gekomen. Naast werk bedoel ik. Zo is mijn letselschade afgerond, waardoor ik van alles moest regelen. Dus waar ik normaal na 7-8 weken werk een weekje vrij neem, was het nu al na 6 weken dat ik er mentaal helemaal doorheen zat. Ook niet gek als je nagaat wat er allemaal gebeurd is in die 6 weken.😅
Anyway, na uiteindelijk 7 weken heb ik dus toch maar een weekje vrij genomen. In die week kwamen echt allemaal emoties los joh, niet te zuinig. En dat terwijl het weer op dat moment een beetje beter werd en ik lekker met mijn bakkes in het zonnetje zat, de vogeltjes hoorde fluiten en de 8 uur slaap per dag makkelijk haalde, voelde ik steeds een brok in mijn keel. Alsof alle emoties nu ineens de ruimte kregen omdat ik in de rust kwam. Terwijl ik de weken ervoor ook al regelmatig vrij emotioneel was haha. Niet dat ik alles in die 7 weken opgekropt heb, maar toch.
In ieder geval had ik het gevoel dat ik even weg moest van alles. Ook al hebben we een hele fijne tuin waar ik normaal gesproken mijn rust kan vinden, kon ik dat nu niet op de een of andere manier. IK.MOEST.WEG. Uiteindelijk ben ik 3-4 daagjes naar een hutje op de hei gegaan, in mijn eentje. Vriend en kat achtergelaten voor eventjes. Intentie: wandelen, eten, slapen & repeat. Self-care to the max🙈
Achteraf heel blij dat ik dat gedaan heb, want mijn hoofd was leeg, maar… toen merkte ik pas echt hoe moe ik mentaal was. Ook al was mijn hoofd leeg, de mentale moeheid was nog steeds aanwezig. Nog steeds ben ik daarvan aan het bijkomen, ook al is de self-care vakantie inmiddels al 3 weken geleden. Heel raar om dat zo te merken.
Heb jij dat wel eens zo meegemaakt?
En hoe gaat het met de warmte? Aangezien het nu broeierig en vochtige warmte is, merk je verschil?
Heel veel liefs!
Je buddy, Ruurdtje