Door: Marenka Franke.

De natuur is mijn beste medicijn nu ik kamp met NAH na een herseninfarct in 2024. Tijdens mijn revalidatie, en nu nog steeds, is het de enige plek waar mijn hoofd echt tot rust komt. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik in het mooie Rhenen woon. Met de bossen en de uiterwaarden op loopafstand, had ik tijdens mijn herstel de perfecte ontsnappingsroute binnen handbereik. En die pak ik nog elke dag.

Inmiddels werk ik weer vier dagen in de week, drie uur per dag. Een mooie balans, maar na die drie uur is mijn batterij al aardig leeg. Het eerste wat ik daarna doe? De hond mee, de deur uit en wandelen. Die stappen in de natuur zorgen ervoor dat mijn interne harde schijf reset.

Mijn hele levensritme is veranderd, en mijn vakanties zijn daarin meegegroeid. Geen overvolle badplaatsen of hectische steden meer, maar locaties waar de natuur de regie heeft. Alleen zo kan ik van mijn vakantie genieten met voldoende energie.

Denk hierbij aan:

Wandelen door de branding: Uiteraard ver buiten het hoogseizoen, wanneer de stranden leeg zijn en het geluid van de zee de overprikkeling wegspoelt.

Het winterse Lapland: De ultieme prikkelarme omgeving. De dikke laag sneeuw dempt elk geluid, en de natuur omarmt je daar met een serene rust en stilte.

Mijn hersenletsel heeft mij beperkingen opgelegd, dat is de realiteit. Maar de natuur zorgt ervoor dat ik mijn dagen kan doorbrengen zoals ik dat wil. Zonder die rustmomenten in het bos en de uiterwaarden, waren mijn klachten vele malen heftiger geweest. De natuur geeft mij kracht en rust en dat zorgt ervoor dat ik de regie over mijn leven aardig onder controle kan houden.