Door: Jurgen

Hi, ik ben Jurgen. Een jaren ‘80 kind die het mooi voor elkaar heeft, al zeg ik het zelf.

Gelukkig getrouwd met Jussi, een pracht van een vrouw die ik al 17 jaar ken en sinds 2015 de trotse ouders van een geweldige dochter. 

Ons leven is nooit saai. Dat was het niet vóór het oplopen van mijn hersenletsel, en al zeker niet daarna.

Jussi en ik zijn altijd op zoek naar avontuur en uitdaging. We voelen ons onrustig als we vast dreigen te lopen. Heel leuk en afwisselend natuurlijk, maar niet ideaal wanneer je rekening dient te houden met NAH.

Dromen verwezenlijken

In 2010 liep ik zwaar traumatisch hersenletsel op door een eenzijdig ongeluk. Wat daarvoor allemaal makkelijk en leuk was, is daarna een totaal ander verhaal geworden. Maar toch bleef de onrust en de drang naar ontdekking aan me knagen. We probeerden dan ook altijd het leven naar onze hand te zetten en het geluk te creëren. Ondanks de beperking die mijn letsel met zich meebracht. Het vergde veel van onze creativiteit en samenwerking, maar we wisten nog steeds dromen te verwezenlijken. 

Trouwen werd een van die dromen. Met een heerlijke huwelijksreis naar Ibiza (want blijkbaar moest je daar echt! een keer geweest zijn, werd ons verteld). En behalve dat Ibiza natuurlijk prachtig is, viel het ons op hoe ontspannen ik was. Hoe relatief makkelijk ik de dagen doorkwam , ondanks alle nieuwe indrukken. Het verraste ons.

Ik stond er versteld van hoeveel makkelijker me dit afging, dan mijn dagelijkse leven in Haarlem. In de omgeving die me vertrouwd was.

Evaluatie

Ook na thuiskomst bleef de energie ‘oke’. Geen diep dal na de vakantie om weer extreem bij te moeten trekken. Geen gekke stemmingswisselingen of iets dergelijks.  

We gingen samen evalueren hoe dat kan. Zoals we eigenlijk met ieder aspect in het leven doen, om zo te leren van situaties. 

Was het het buiten zijn? Het klimaat? De afwezigheid van verplichtingen? Wegrennen van problemen en doen of alles goed was?

We waren er al snel over uit, dat het buiten zijn en een warmer klimaat, een heel belangrijk aspect in mijn leven zou worden.  

Avontuurlijk als we zijn, besloten we dan ook binnen een paar weken, dat we naar Ibiza zouden verhuizen. Waarom niet!? Wat hebben we te verliezen? We houden gewoon ons appartement in Haarlem aan zodat we altijd terug kunnen als het toch niet zo rooskleurig blijkt te zijn. 

Ibiza

Nog geen jaar later stonden we daar dan, op Ibiza. Pas de 2e keer dat we er kwamen, maar nu niet voor vakantie. Rete-spannend natuurlijk. Allebei beperkt spaans sprekend, onze weg totaal niet kennend op het eiland qua regelgeving. En letterlijk wisten we de weg ook niet trouwens.

Maar wat een avontuur. Zou het lukken? Zou het klimaat en de vrijheid echt zo’n verschil maken dat ik mijn leven, ons leven, beter kan leiden?

Na 2 maanden wisten we het al zeker. We konden volmondig JA zeggen op deze vraag.

De warmte gaf ontspanning; de ruimte maakte me vrij; de afname van prikkels in ons leven maakte me rustiger; het licht van de zon hielp mijn ogen, net als het kunnen ‘wegkijken’; door het minder belastende leven kreeg mijn dag meer uren, veel meer positieve energie; en het lagere tempo van leven bleek veel makkelijker bij te benen voor me. 

Ondanks alle nieuwe en lastige aspecten die emigreren met zich meebrengt, wist ik al snel dat Nederland helaas niet meer mijn favoriete woonplek zou zijn. De kwaliteit van leven is voor mij, met mijn NAH, in Spanje vele malen beter. 

Dan komt de lastigste keus. We besloten een ‘officieel’ evaluatiemoment te doen na 1 jaar op Ibiza. Is het leven hier echt beter voor ons, of gaan we terug naar Nederland waar onze familie en veel vrienden wonen? 

Hoe fijn mijn leven ook was, het maakte deze ‘definitieve’ keuze toch echt niet makkelijker. Ik moest ineens heel egoïstisch zijn en kiezen voor mijn leven, voor mijn geluk.

Met gevolg, dat we na ruim een jaar een dochter mochten verwelkomen op Ibiza en een fijn leven opgebouwd hadden. 

En inmiddels zijn we alweer 9 jaar weg uit Nederland. Wonen we niet meer op Ibiza, maar hebben we een huis gekocht in Zuid-Spanje. Waar we ons hebben gesetteld en het leven hebben kunnen creëren, die voor ons in Nederland helaas niet meer weggelegd was. 

Ik ben nog dagelijks dankbaar voor wat onze vakantie op Ibiza in gang heeft gezet.

Je kunt mij en mijn avonturen volgen op mijn eigen site mijnlevenmethersenletsel of via Instagram.