Door: Tanja Kreikamp

Eenzaamheid is een probleem dat over vele delen van onze bevolking tegenwoordig voorkomt. Bijna de helft van de volwassen bevolking voelt zich wel eens eenzaam. Waarbij 1 op de 10 zich heel erg eenzaam voelt. Vooral veel 75-plussers voelen zich eenzaam. Helaas is het oplopen van NAH ook een reden waardoor mensen eenzaam zijn of zich eenzaam voelen.

Verschil in vormen van eenzaamheid

Er zit een verschil tussen deze vormen van eenzaamheid. Ben je eenzaam of voel je je alleen? Het gaat vaak wel hand in hand.  Doordat je veel aan huis, je bed of de bank bent gekluisterd ben je veel meer alleen dan wanneer je nog kon werken. Dit is sociale isolatie. Dit heeft vaak weer gevolgen voor je gezondheid. Zowel mentaal als psychisch.

Eenzaamheid is dat je jezelf niet verbonden voelt met andere mensen. Je ervaart een gemis of een hechte band met andere mensen. Als je NAH hebt, gebeurt het heel vaak dat vrienden je niet meer begrijpen. Of eigenlijk zich in jouw situatie willen inleven. Als je uitlegt waar je last van hebt, is de reactie vaak al heel snel. Maar daar heb ik ook last van. En wat doe je moeilijk. De vriendschap verdwijnt. Het vinden van nieuwe vrienden is niet makkelijk als je veel tijd thuis doorbrengt. 

Maar hoe los je dit op? 

  • Contact zoeken met mensen die in dezelfde situatie zitten als jij zit en je dus begrijpen. Via lotgenoten groepen online bijvoorbeeld of dat je elkaar echt ziet en spreekt. Via ons Platform NAH komen ook mensen met elkaar in contact. Door de Insta Takeover bijvoorbeeld of via het zoeken naar een Brainbuddy via de besloten Facebook groep en sinds kort ook via de nieuwe Instagram pagina Platform NAH Brainbuddies. 
  • Zoals Kesty in haar blog ook al aangaf, een huisdier kan ook helpen. Het verzorgen ervan, een hond moet je uitlaten. Vaak kom je mensen tegen tijdens de wandelingen (en ja, wij hebben dus allebei een hond :-).
  • Sporten is een mogelijkheid om mensen te leren kennen en ook nog eens gezond voor je lijf en geest. Het hoeft geen zware activiteit te zijn. 
  • Vrijwilligerswerk is nog een optie. Er is veel keuze. In je belastbaarheid, tijdsinvulling. Vaak is veel bespreekbaar en leg uit dat je hersenletsel hebt. Meestal kan hier rekening mee worden gehouden. Veel organisaties zijn blij met elk uurtje hulp dat ze kunnen krijgen. Net als met gewoon werk, kan je eventueel je ontslag nemen als het toch niet bevalt. Er zijn veel websites en organisaties waar je eens kan kijken wat de mogelijkheden zijn. 
  • Misschien is er een club waar je aansluiting kan vinden. Zoals een handwerkclub, leesclub of iets anders wat rustig is. 

Hoe is het voor mij?

Ik heb in de afgelopen jaren mij vaak alleen gevoeld en heel soms eenzaam. Maar naast dat gevoel, was er nog een gevoel. Het gevoel dat je van alles wilt ondernemen, maar kun je dat wel aan?

Daar is maar 1 manier voor om er achter te komen. Het gewoon proberen en je grenzen blijven bewaken.

Kun je niet bij iemand gaan koffiedrinken? Misschien kan die persoon wel bij jou komen? Kijk hoeveel energie je van te voren hebt en spreek samen een tijd af. Zet desnoods een wekker, zodat je niet over deze grens gaat. Want dat gebeurt snel als het leuk is. Online afspreken kan ook, zoals veel gebeurde in de corona tijd. Er is altijd wel iets mogelijk is mijn ervaring.

Heb jij nog tips & trics? Laat het ons weten.