Door: Jill Spratt.
Voor de Brain Awareness Week staan we vandaag stil bij iets waar veel misvattingen over zijn: vermoeidheid bij NAH.
De mythe
Een veelvoorkomende mythe is dat vermoeidheid bij NAH vergelijkbaar is met gewone ‘moeheid’. Veel mensen denken dat het lijkt op een drukke dag, slecht slapen, dat het komt door drukte of stress, of dat het gewoon even te veel is geweest. Toch is dit zeker niet het geval.
Fatigue
Studies tonen aan dat tot wel 70% van de mensen met hersenletsel last heeft van fatigue. Dit is een extreme en aanhoudende vorm van vermoeidheid of uitputting. Het verdwijnt niet zomaar door voldoende rust te nemen en staat vaak niet eens in verhouding tot de inspanning die eraan voorafging.
Deze vermoeidheid ontstaat doordat de hersenen na letsel, minder efficiënt werken en meer energie nodig hebben om informatie te verwerken. Taken die vroeger automatisch gingen, kosten nu meer aandacht, meer energie en meer verwerkingstijd. Hierdoor raakt de energie sneller op.
Advies
Een van de belangrijkste adviezen bij NAH-fatigue is pacing: activiteiten afwisselen met rust voordat je uitgeput raakt. Door de verminderde automatische verwerking helpt het:
– om structuur aan te brengen
– multitasken te beperken
– belangrijk om overprikkeling zoveel mogelijk te voorkomen
– acceptatie
– aangeven van je grenzen.
Het kan erg lastig zijn om steeds opnieuw te moeten uitleggen wat je belastbaarheid is. Vermoeidheid bij NAH wordt vaak onderschat. Deels komt dit misschien omdat we hetzelfde woordje ‘moe’ gebruiken, maar gewoon ‘moe’ is het dus zeker niet.
Het is een reëel en vaak onzichtbaar gevolg van hersenletsel.