Door: Eric Boer.

Na niet aangeboren hersenletsel verandert er veel. Soms zichtbaar, vaak onzichtbaar. Wat minder vaak wordt benoemd, is dat niet alleen je belastbaarheid verandert, maar ook je wensen wat jij belangrijk vindt, wat je nodig hebt om goed te kunnen leven, en hoe lastig het kan zijn om dat helder te krijgen, voor jezelf en voor anderen.

Ik merkte dat ik lange tijd bleef denken vanuit hoe het was. Vanuit verwachtingen die niet meer klopten. Pas toen ik mezelf de ruimte gaf om opnieuw te kijken naar wat ik nu nodig heb, ontstond er rust. Niet omdat alles opgelost was, maar omdat ik eerlijker werd naar mezelf.

Deze blog gaat over dat proces. Niet als stappenplan, maar als uitnodiging om stil te staan bij je eigen leven met NAH.

Waarom het belangrijk is om je wensen opnieuw te bekijken

NAH zet je leven niet stil, maar het zet wel dingen op scherp. Wat vroeger vanzelf ging, vraagt nu afstemming. Wat eerder energie gaf, kan nu energie kosten. En soms merk je dat je vasthoudt aan wensen die niet meer van jou zijn, maar van een eerdere versie van jezelf.

Dat kan verwarrend zijn. Je wilt vooruit, maar weet niet altijd in welke richting. Door je wensen opnieuw in kaart te brengen, geef je zelf richting zonder jezelf te forceren. Het helpt om keuzes te maken die beter passen bij hoe je brein nu werkt.

Begin bij luisteren naar jezelf

Voor mij begon dat met vertragen. Niet meteen bedenken wat ik allemaal weer zou willen kunnen, maar voelen waar ik op leegloop en waar ik juist ruimte ervaar. Dat zijn vaak kleine signalen.

  • Word ik rustiger of juist gespannener van deze plannen.
  • Heb ik hier energie voor, of kost het me dagen herstel.
  • Voelt dit als iets wat ik zelf wil, of als iets wat ik denk te moeten willen.

Door die vragen regelmatig te stellen, kreeg ik meer zicht op wat wel en niet bij mij past.

Wensen zitten niet alleen in grote levenskeuzes

Als we het over wensen hebben, denken we vaak aan grote onderwerpen. Werk, wonen, relaties. Maar juist bij NAH zitten je echte wensen vaak in het dagelijks leven.

  • Rustiger starten in de ochtend.
  • Niet alles op één dag plannen.
  • Duidelijkheid vooraf.
  • Ruimte om je terug te trekken zonder schuldgevoel.

Dat zijn geen kleine wensen. Ze bepalen hoe draaglijk en haalbaar je dagen zijn.

Maak je wensen concreet en mild

Wat mij hielp, was mijn wensen niet te formuleren als doelen, maar als voorwaarden. Niet dit moet ik bereiken, maar dit helpt mij om beter te functioneren.

  • Ik wil ruimte om mijn grenzen te voelen.
  • Ik wil afspraken kunnen afzeggen zonder uitgebreide uitleg.
  • Ik wil werk dat past bij mijn energie, niet bij het tempo van vroeger.

Door het zo te benaderen, ontstaat er minder druk. Het gaat niet om slagen of falen, maar om afstemmen.

Bespreek je wensen met je omgeving

Je wensen helder hebben voor jezelf is één ding. Ze delen met anderen is iets anders. Toch merkte ik dat het veel oplevert om mijn omgeving mee te nemen in hoe mijn leven nu werkt.

Niet door alles uit te leggen, maar door eerlijk te zijn. Over wat lukt. Over wat niet lukt. Over wat helpt. Dat maakt verwachtingen realistischer en voorkomt misverstanden.

Je wensen mogen veranderen

Misschien wel het belangrijkste inzicht voor mij. Wat ik vandaag nodig heb, kan over een paar maanden anders zijn. Dat betekent niet dat ik het verkeerd zie, maar dat ik meebeweeg met mijn herstel en mijn leven.

Je wensen zijn geen contract. Het zijn momentopnames, richtingaanwijzers. En je mag ze bijstellen wanneer dat nodig is.

Tot slot

In kaart brengen wat jouw wensen nu zijn, vraagt geen perfecte antwoorden. Het vraagt aandacht. Voor jezelf, voor je grenzen,voor hoe jouw leven met NAH er vandaag uitziet.

Misschien ontdek je dat je minder wilt dan vroeger. Misschien juist iets anders. Wat het ook is, het mag er zijn.

Je hoeft niet terug naar wie je was.

Je mag vooruit, op jouw manier.

Welke wens zou jij jezelf vandaag gunnen?

Meer over Eric lees je op zijn eigen website:  www.brainstrong.nl.