Onze vierde nieuwe blogger met een eigen rubriek dit jaar, is Daniëlle Slofstra. Je kunt haar ook volgen via haar Insta pagina. Zij gaat je meenemen in haar wereld met NAH in de rubriek Achter mijn ogen. Hier stelt ze zich graag aan je voor.

Mijn naam is Danielle Slofstra.
Ik ben 53 jaar, getrouwd met Lodewijk en samen hebben we twee zonen: Timo (23) en Luan (18). Onze oudste woont inmiddels alweer bijna twee jaar op zichzelf. Het lege nest… ja, dat heb ik zeker gevoeld. En soms nog steeds.

Mijn NAH

In november 2020 kreeg ik een herseninfarct. Van de ene op de andere dag stond mijn leven stil en tegelijkertijd volledig op zijn kop. Ik wilde zo graag weer “gewoon” mezelf zijn, dat ik veel te snel ben gaan re-integreren. Na ongeveer anderhalf jaar werkte ik weer bijna volledig.
Ik was manager in de zorg. Mijn werk was mijn passie. Het was meer dan een baan; het was een belangrijk deel van mijn identiteit.

Diagnose 2 en 3

In mei 2024 ging het mis. Ik kwam ziek thuis te zitten. Ik was structureel over mijn grenzen gegaan en mijn lichaam trok aan de noodrem. Overgangsklachten, migraine en uitputting stapelden zich op. Net toen ik dacht voorzichtig weer te kunnen starten met re-integreren, kreeg ik in november 2024 opnieuw een diagnose die alles stilzette: hormoongevoelige borstkanker.

Mijn wereld kantelde opnieuw.
Na een borstsparende operatie en bestralingen waren in januari 2025 de ziekenhuisbehandelingen afgerond. Ik ging naar huis met hormoontherapie voor de komende vijf jaar. En toen… viel ik in dat bekende zwarte gat. Voor de buitenwereld was het “klaar”. Voor mij begon het verwerken pas echt. De emotionele achtbaan kwam tot stilstand, en alles wat onderweg was weggestopt, kwam de maanden daarna voorbij.

Alsof dat nog niet genoeg was, kwam daar enkele maanden later ook de diagnose slaapapneu bij. Alles samen — NAH, kanker, hormonale therapie, slaaptekort, baan kwijt, WIA aanvraag— vraagt elke dag opnieuw om balans, acceptatie en mildheid. Dingen die ik niet meer vanzelfsprekend vind.

Achter mijn ogen

In mijn rubriek ‘Achter mijn ogen’, neem ik jullie mee in mijn dagelijkse leven. In wat niet zichtbaar is, maar wél alles beïnvloedt.


In mijn eerste blog, ‘Achter mijn ogen schuilt een hele wereld’, vertel ik daar meer over.

Dit is mijn verhaal. Je bent welkom om mee te lezen.