Door: Fenna van den Broek.

Leven met mijn hersenschudding
Is balanceren op een heel dun koord
Ik val er constant af
De balans is telkens weer verstoord

Het eerste jaar was ik wanhopig
Bang om alles erger te maken
Mijn wereld werd kleiner en kleiner
En begon steeds verder uit zicht te raken

Ik verdronk in het niet weten
Waarom herstel ik niet?
Zo bang dat ik niks meer durfde
Zo bang dat ik alles maar liet

Ik vond mijn weg terug naar het koord
Begon beter te balanceren 
En heel voorzichtig, stap voor stap
Is het tij rustig gaan keren

Heel voorzichtig durf ik weer
Ik zet weer kleine stapjes vooruit
Maar het koord is zo dun
Dus ik glijd constant uit

Zoeken naar een goede balans
Soms ben ik het koord even kwijt
Maar elke keer is er iets
Wat mij weer naar het koord terugleidt

Dat is mijn hoop en mijn wilskracht 
Maar ik doe dat niet alleen
De steun en liefde die ik ontvang
Van de lieve mensen om me heen

Dat geeft me de kracht 
Om door te blijven gaan
Opgeven is geen keuze
Ik zal me hier doorheen slaan

Maar nu wil ik soms te veel
Ga ik weer onderuit
Zijn het mijn eigen grenzen
Waar ik de hele tijd op stuit

Ik wil ze zo graag verleggen
Maar soms loop ik mezelf voorbij
Ik kan niet sneller dan mijn lichaam kan
Dat is de levensles hierin voor mij

Mijn lichaam heeft tijd nodig
Om zichzelf te repareren
Om te herstellen en op te laden
Zodat ik weer verder kan balanceren