Door: Nickie Maes.

Mijn man, Pieter en ik trokken 17 dagen door Lombardije. Ik heb intussen al wat reizen met NAH gedaan, maar dat betekent niet dat elke trip vanzelf loopt. Niet elke bestemming voelt even haalbaar en soms vraagt een plek meer aanpassing dan verwacht. Lombardije was geen mismatch, maar wél intens en duidelijk minder ‘vanzelf’ dan gedacht.

Digitale rust: smartphone op vliegtuigstand

De weken voor vertrek zat mijn hoofd vol, ondanks het ontbreken van verplichtingen. Ik voelde een sterke nood aan rust en zette mijn smartphone overdag op vliegtuigstand. Enkel foto’s nemen dus; Pieter gebruikte de zijne als GPS en voor opzoekwerk. ’s Avonds keek ik kort of er iets belangrijks was, maar ik miste eigenlijk niets.

Rust vinden in tempo en verblijf

Een les die ik (weer) leerde: vaak van verblijf wisselen is allesbehalve NAH-proof. Wij sliepen op vijf plaatsen en elke verhuis hakte er stevig in. Mijn tip: kies voor maximaal twee uitvalsbasissen tijdens een tweeweekse reis. Een plek waar je je goed voelt, centraal genoeg voor uitstappen maar rustig om op adem te komen.

Levendige meren, mystieke bergen

Lombardije is prachtig, maar ook druk. We ontdekten beide kanten van de regio, soms NAH-vriendelijk, soms totaal niet.

  • Comomeer: Varenna en Bellagio zijn mooi maar overprikkelend. Colico voelde rustiger.
  • Gardameer: Sirmione was voor mij té druk. We verhuisden na twee nachten naar een afgelegen agriturismo. In hoogseizoen: een ‘hard pass’.
  • Bernina Express: Prachtig, maar prijzig en populair. Onze ‘gewone’ eersteklaswagon (niet panoramisch) bleek uiteindelijk een meevaller: prikkelarm, goedkoper en toch mooi uitzicht.

Culinaire verwennerij

Als je van Italiaans eten en bubbels houdt, zit je hier goed. Vooral Franciacorta, de sprankelende trots van de regio, was een hoogtepunt. We deelden talloze antipasti en cold cuts, telkens met een lokaal glas wijn. De vakantiekilo’s kwamen vanzelf.

Onze hoogtepunten

  • Franciacorta: ideaal voor proeverijen of simpelweg een glas op een agriturismo-terras.
  • San Pellegrino: art deco gebouwen, unieke sfeer en een bijzondere wellnesservaring in het oude casino.
  • Brescia: charmant, historisch en niet te druk.
  • Mantova: compact, lokaal en gemoedelijk.
  • Parma: veel musea en uiteraard parmaham.
  • Bergamo: prachtig, maar ga vroeg en vermijd weekends.
  • Logeertip: B&B ca’ rossa:: rustig, warm, prikkelarm en met een uitzicht om stil van te worden.

Praktische kantjes

  • Italianen rijden nogal ‘gepassioneerd’.
  • Eind augustus/begin september is drukker dan gedacht: kies liever april, mei of oktober als reisperiode.
  • Na twee weken merkte ik dat mijn energie écht op was; 14 dagen reistijd was idealer geweest.

Reflecties onderweg

Hoewel ik hou van Italië, merkte ik dat de taal, cultuurverschillen en soms chaotische regels voor spanning zorgden. Mijn fantasie om er ooit te wonen kreeg een realitycheck.

Toch bracht deze reis me terug bij de essentie van slow travel: minder verplaatsingen, meer rust, meer dolce far niente. Reizen met NAH hoeft niet perfect. Mismatches en fouten horen erbij, ze helpen je net om volgende trips beter af te stemmen op je noden.

Kortom: Lombardije was intens, culinair rijk, soms vermoeiend, maar vooral prachtig. Een waardevolle stap in mijn reis met NAH.