Door: Kesty van Ree.

Het einde van het jaar nodigt uit tot terugkijken. Je ziet het waarschijnlijk overal om je heen verschijnen in social media ook deze tijd van het jaar.

De meest indrukwekkende jaaroverzichten vliegen je om de oren. Voor veel mensen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) kan terugkijken dubbel voelen. Misschien waren er in jouw jaar wel momenten van frustratie, verlies of verdriet. Dingen die niet lukten. Plannen die anders liepen.

Maar tussen al die lastige momenten zitten vast ook kleine, stille overwinningen.

En juist die verdienen aandacht!

Zie wat er wel goed ging

We zijn vaak streng voor onszelf. We zien wat niet lukt, maar vergeten wat we allemaal wel hebben gedaan.

Misschien stond je op, ook al voelde je je uitgeput.

Misschien zei je “nee” om jezelf te beschermen.

Of vroeg je om hulp, iets waar moed voor nodig is.

Dat zijn allemaal vormen van groei.

Kleine stappen, die misschien niemand ziet, maar die enorm veel betekenen.

Tip: Schrijf drie dingen op die goed gingen dit jaar.

Ze hoeven niet groot te zijn. Denk aan:

• Ik heb beter geluisterd naar mijn grenzen.

• Ik heb iets nieuws geprobeerd.

• Ik heb meer rustmomenten genomen.

Mildheid boven perfectie

Het is makkelijk om te denken: “Ik had meer moeten kunnen.”

Maar mildheid betekent dat je jezelf behandelt, zoals je een vriend zou behandelen.

Zou je tegen een vriend zeggen dat hij heeft gefaald, omdat hij rust nodig had?

Of zou je zeggen: “Je hebt je best gedaan, ondanks alles.”

Zelfcompassie is niet opgeven, het is erkennen dat je mens bent.

Dat je leert, probeert en groeit op je eigen manier. Ook met NAH.

Tip: Wanneer je merkt dat je streng denkt over jezelf, stel jezelf dan de vraag:

“Wat zou ik zeggen tegen iemand van wie ik hou, in deze situatie?”

En zeg dat dan ook tegen jezelf.

Groei is niet altijd zichtbaar

Groei is niet altijd groot of zichtbaar. Soms is het stil, traag en van binnen.

Misschien heb je beter je grenzen leren voelen.

Of geleerd dat rust nemen geen zwakte is, maar een vorm van zorg.

Dat zijn stuk voor stuk tekenen van kracht.

Tip: Kijk niet alleen naar wat je hebt bereikt, maar ook naar wat je hebt geleerd.

Dat is vaak het mooiste cadeau dat je jezelf kunt geven aan het einde van het jaar.

Tot slot

Terugkijken mag dus zacht zijn.

Het hoeft niet vol doelen, lijstjes of “goede voornemens” te zijn.

Sta even stil bij wat er wél goed ging.

Bij wat je hebt volgehouden, ondanks alles.

En geef jezelf waardering voor het pad dat je hebt afgelegd, hoe kronkelig het soms ook was.

En realiseer je ook dat je weer een jaar topsport hebt volgehouden. Want dat is wat leven met NAH is, elke dag leven als een topsporter.

Je grenzen opzoeken en erover heen gaan & leven op het toppen van je kunnen.

Dus wees heel trots op jezelf!