In gesprek met…Yoko Hammendorp

Yoko & NAH

NAH opgelopen: Op 17 november 2018.

Wat zijn de gevolgen van het oplopen van je NAH: Nog voornamelijk cognitieve klachten en woordvindstoornissen. Bij vermoeidheid neemt krachtsverlies links wat toe. Als ik maar lang genoeg over mijn grenzen ga, dan krijg ik last van functionele klachten.

Zijn er sinds je NAH nieuwe lichtpuntjes ontstaan: Nou echt lichtpuntjes niet. Wel is er meer ruimte gekomen voor wat ik echt leuk vind om te doen. Dat is schrijven.

Wat heb je ondernomen aan therapieën naast de reguliere geneeskunde en revalidatie: Ik heb bij Boogh, nu Interaktcontour Hersenz gevolgd. Daarnaast ben ik in Leeuwarden geweest bij Maarsingh en van Steijn, nu Neuro- RC. Momenteel is recent ergotherapie weer opgestart en ga ik een traject in waarbij ik wekelijks PMT krijg. Dit om weer meer en beter in je lijf te(rug) te komen.

Welke therapie had voor jou het meeste effect en waarom: Het traject wat ik bij Neuro- RC heb gevolgd. Dit traject was een intens traject, maar resulteerde er wel in dat al mijn cognitieve klachten verdwenen waren, ook geen overprikkeling meer.

Van welke ‘klacht’ heb je nu nog het meeste last: Ik heb in december vorig jaar het noro virus gehad en dat duurde langer dan gemiddeld. Het tekort aan voedingsstoffen, denk ik, zorgde ervoor dat ik forse neurologische klachten kreeg. Mijn klachten waren erger en meer dan toen ik het CVA kreeg. Momenteel dus weer erg last van cognitieve klachten.

Hoeveel ben je nog gegroeid, beter geworden, nadat je bent gestopt met therapieën en behandelingen: Het ligt bij mij een beetje lastig denk ik. Door mijn CVA was mijn copingmechanisme, dat altijd goed werkte, kennelijk veranderd. Oude trauma’s die eerder mooi weggestopt waren om nooit meer aan te denken kwamen omhoog. Trauma’s van misbruik en fors geweld. Hier heb ik meerdere traumabehandelingen voor gevolgd, maar daar loop ik ook nog steeds voor bij de GGZ. Psychische problemen in combinatie met NAH is iets wat wel heel lastig ligt ook in de GGZ. Dat is kennelijk een complexe combinatie.

Hoe ziet je leven er nu uit?

Sport en bezigheden nu: Ik vind het fijn om te schrijven en volg nu ook een schrijfcursus.

Vrijwilligerswerk: Doe ik niet, momenteel volg ik nog een vrij vol therapieprogramma. Wat allemaal niet zo goed op elkaar is afgestemd qua dagen.

Hobby’s:  Schrijven, met mijn zoontje op de elektrische step rijden door de stad, bioscoop.

Favoriete muziek: Suzan en Freek, Meau, Coldplay.

Favoriete jaargetijde: Lente.

Hoe ziet je sociale leven er nu uit? Ik heb voor 50% mijn zoontje in co-ouderschap. Verder heb ik een zoon van 16 en een dochter van 14 en die komen wanneer ze willen.

Is er een tijd die je over wilt doen en waarom: Ik zou heel graag mijn 12e tot en met mijn 17e over willen doen. Dit omdat deze jaren voor mij geterroriseerd werden door fors geweld en seksueel misbruik. Wie weet wie ik dan nu zou zijn als dat allemaal niet gebeurd was.

Waar werd je de afgelopen tijd blij van: Van heerlijk op de elektrische step touren, de vrijheid die je voelt.

Ik kan zorgen hebben om: Of ik wel een goed genoege moeder ben voor mijn kinderen. En ook of ik niet alleen maar een last ben voor iedereen en mensen liever zonder mij zouden zijn.

Welke opmerking hoor je het meest van mensen die vragen hoe het met je gaat: Wat zie je er goed uit! Hoe staat het met werken? Wanneer ga je weer werken…..

Advies aan andere hersenletselhelden

Wat wil je nog kwijt aan je mede NAH-ers? Onthoud dat je goed genoeg bent! Je hoeft je niet beter of anders voor te doen voor een ander. Dat kost jou alleen maar onnodige energie. Wat je zelf soms ook denkt, jij telt! En het is goed dat jij er bent!