Door: Lotte Bongers

Mijn NAH

Mijn naam is Lotte, ik ben 36 jaar jong en woon samen met mijn man en 2 kinderen in Heeswijk-
Dinther. Op 9 augustus 2021 veranderde heel mijn leven en dat van mijn gezin! Uit het niets viel ik door een epileptische aanval en dit voor de ogen van onze toen tweejarige dochter. In het ziekenhuis bleek ik een sinus trombose en een hersenbloeding te hebben gehad. Ik kon niet meer praten en was linkszijdig verlamd. Sowieso pittig om dit mee te maken natuurlijk, maar voor mij extra heftig omdat ik elf weken daarvoor was bevallen van ons tweede kindje. Maar, boven alle verwachting in, revalideerde ik redelijk snel. Na in totaal 10 weken ziekenhuis en klinische revalidatie, mocht ik op 14 oktober 2021 al naar huis. Begin december 2021 zat mijn poliklinische revalidatie erop en stond ik er ‘alleen’ voor.

Gezonde levensstijl

Ik ben nogal een emotie-eter, dus ik ben best wat aangekomen na mijn eerste ziekteperiode. Met het feit dat ik mijn zwangerschapskilo’s nog niet kwijt was, ben ik me gaan verdiepen in een gezonde
levensstijl en ik ben gaan kijken naar wat qua sporten nog wel lukte. Ik wil jullie graag meenemen in mijn routines en hoop jullie hiermee te motiveren om gezond te leven. We hebben immers al genoeg meegemaakt en niets is zo belangrijk als een gezond lichaam.

Sportschool

Nadat ik was ontslagen uit het revalidatiecentrum heb ik me meteen aangemeld bij de sportschool. Daar wisten ze van mijn situatie en hebben ze mijn eerste trainingsschema ook voortgeborduurd op mijn schema vanuit het revalidatiecentrum. Ik merkte wel dat sporten in de sportschool toch veel meer prikkels met zich meebracht dan sporten bij het revalidatiecentrum. Dus ik kocht een koptelefoon met noisecancelling en heb mijn tijd in de sportschool stap voor stap opgebouwd. Op goede dagen houd ik het een uur vol. Op dagen dat ik minder energie heb, geef ik daar aan toe en stop ik eerder en doe ik rustiger aan. En als ik een dag helemaal geen energie heb, ga ik een dagje niet. Ik moet het voor mezelf leuk en realistisch houden. Twee en een half jaar geleden had ik überhaupt niet gedacht dat ik dit ooit weer zou kunnen, laat staan dat ik het leuk zou vinden. Dus als m’n lichaam ‘nee’ zegt, luister ik daar naar.

Hockey

Supertrots ben ik op het feit dat ik weer kan hockeyen! In het ziekenhuis leek dit echt onmogelijk.
Door keihard werken en rustig opbouwen is het mij gelukt. Ik hockey 2 á 3 keer in de week, waarvan minimaal 1 wedstrijd. Wedstrijden heb ik echt rustig op moeten bouwen, omdat hier heel veel prikkels bij komen kijken. Dus van achter in het veld, zodat heel het spel voor mij gebeurde en na 5 minuutjes wisselen, naar een hele wedstrijd op het middenveld. Is het weer helemaal als vanouds? Nee, als ik heel eerlijk ben niet. Sommige dingen gaan echt langs me heen en als iets niet lukt ben ik veel prikkelbaarder. Wat bij mij inhoudt dat ik een korter lontje heb. Omdat ik vaak in de avond hockey, heb ik er de volgende dag ook last van. Tijdens het hockeyen gebruik ik veel energie, ik ga later naar bed dan normaal en dat heeft zijn weerslag op de dag daarna.

Mijn motivatie

Je vraagt je misschien af hoe ik gemotiveerd blijf. Natuurlijk helpt het getal op de weegschaal heel erg, maar mijn voornaamste motivatie is mijn gezondheid! Ik was mijn zwangerschapskilo’s nog niet verloren toen ik getroffen werd door mijn NAH. Met andere woorden, ik was echt nog te zwaar. Dan helpt het niet dat je linkerkant uitvalt en je aan bed gekluisterd bent. Ik verloor mijn spiermassa, conditie en ging uit emotie heel veel eten! Ook niet goed voor mijn, al te hoge, cholesterol. Dus er moest echt iets veranderen. De eerste stap heb ik genomen onder begeleiding. Om me te helpen mijn mindset in de juiste richting te krijgen en mij te motiveren. Nu heb ik mijn levensstijl aangepast, weet ik waar ik qua voeding op moet letten en heb ik twee sporten gevonden waar ik voldoening uit haal. Ook kan ik een goed en gezond voorbeeld zijn voor mijn kinderen. Misschien ook iets voor jou?

Mijn routines

Om mijn levensstijl aan te passen heb ik nieuwe routines moeten vinden en deze eigen moeten maken.
Hieronder een paar van mijn nieuwe routines:

  • Mijn voeding; de belangrijkste verandering is mijn voeding. Ik ben mijn voeding gaan bijhouden in een app, waarbij ik ben gaan letten op het binnenkrijgen van voldoende eiwitten (dat zorgt namelijk voor spieropbouw) en om af te vallen ook minder calorieën binnen te krijgen.
  • Bewegen; meer bewegen, niet alleen het sporten in de sportschool en hockeyen. Maar ook
    meer wandelen.
  • Plannen, plannen, plannen! Dit is echt mijn grootste verandering. Eerlijk gezegd niet alleen voor mijn lichamelijke gezondheid, maar ook voor de rust in m’n lichaam en geest. Samen met mijn man ga ik op zondagavond de komende week doornemen. Wat staat er op de planning, wanneer ga ik sporten, wat gaan we iedere dag eten? Zo krijg ik meer structuur, hoef ik door de weeks niet meer na te denken over wat we kunnen gaan eten of wanneer ik ga sporten. Een extra motivatie om de planning te volgen en mijn doelen te behalen.

Groetjes Lotte