Door: Anne Cox

Hey allemaal,

Mijn naam is Anne, 27 lentes jong. Ik kom uit Venlo en woon momenteel in het Brabantse Someren. 5 jaar geleden ben ik geopereerd aan een hersenaneurysma, helaas ging het mis en kreeg ik 3 herseninfarcten gevolgd door het locked-in syndroom. Ik zat opgesloten in mijn eigen lichaam en ik was totaal verlamd. Lichamelijk heb ik mezelf volledig teruggevochten, maar helaas zal ik altijd last blijven houden van niet-aangeboren hersenletsel. 

Ik neem jullie mee naar 2 jaar geleden, toen mijn wereld steeds donkerder werd. Ik was mijn levenslust kwijt aan het raken. Een jaar lang probeerde ik iedere dag mezelf weer bij elkaar te rapen, het enige wat ik nog deed was sporten en werken, maar het plezier hierin was ik volledig kwijt.

Spanje

Ik besloot hulp te zoeken en zo kwam ik in de lente van 2023 uit bij een neuropsycholoog. Hij vertelde dat ze in juli een NAH-reis hadden gepland naar Spanje met enkele lotgenoten. “Dit is mijn redding, hierna is weer alles zoals het was”, dacht ik.

Op de eerste dag van de reis beklommen we een berg, op de helft was een vlak stuk waar we 20 minuten lang in stilte om ons heen moesten kijken. De eerste gedachte die door me heen ging was, “Wat moet ik hier nu 20 minuten lang doen?”, maar na ongeveer 10 minuten voelde ik mezelf tot rust komen, mijn hoofd werd leger en mijn lichaam ontspande. De reis werd de volgende dagen vervolgd met yoga, sporten en therapie. De psycholoog kwam al snel tot de conclusie wat er met mij aan de hand was. Ik zat in een overlevingsmodus. Ik was gewend om te vechten om er lichamelijk bovenop te komen, maar hierbij ben ik het mentale stukje vergeten. Door middel van EMDR-therapie kwam ik langzaam uit het ‘overleven’, met de volgende mantra: ‘Ik heb gevochten en dat is oké, maar nu is het tijd voor mezelf.’

Weg met de verplichtingen

Ik heb alle verplichtingen meteen uit mijn leven verbannen, zodat ik aan mezelf toekwam en niet alleen maar doelen ging stellen aan mezelf. Zo zette ik mijn sportschoolabonnement stop, stopte ik met mijn voedingscoach en ging ik mijzelf niets meer verplichten!

Yoga en meditatie

Bij terugkomst ben ik verdergegaan met mijn dag starten met yoga, mijn lichaam weer even voelen en mijn gedachten tot rust brengen. Ik kreeg een positiever begin van de dag maar ik viel al snel terug. Ik deed nog steeds dagelijks yoga, maar dit begon al snel weer te voelen als een verplichting. Ik stopte met deze dagstart en deed alleen nog yoga op de momenten dat mijn lichaam aangaf overprikkeld te zijn, dit was een succes! Ik wist eindelijk hoe ik mijn gedachten kon uitzetten en hoe ik de prikkels kon kwijtraken. Toen ik eindelijk thuis was in de yoga, begon ik met mediteren. Een lastige oefening, ik moest mezelf even ‘uitzetten’. Dit kostte mij moeite op het begin maar ik merkte dat ik al snel echt tot rust kwam en even op kon laden. Inmiddels start ik iedere dag met een meditatie en eindigt mijn dag hier ook mee. Op momenten dat ik mezelf ‘kwijt ben’ en totaal overprikkeld ben, pak ik mijn telefoon en open ik een meditatie. Even terugkeren in mijn eigen lichaam en focussen op mijn ademhaling. Ik voel dan mijn batterij opladen en kan weer verder met mijn dag.

Geluk in de kleine dingen

Mijn geluk zit nu veel meer in de kleine dingen. Ik geniet van de natuur, van de vogelgeluiden, van een glimlach op mijn gezicht en van momenten dat ik even gek kan doen. Ik geniet nu van mezelf, ik hou weer van mezelf! Ik heb geluk teruggevonden door meditatie en door yoga, iets wat ik 2 jaar terug nooit had verwacht, toen moest ik er niets van weten. Maar het heeft mijn wereld mooier gemaakt en ik raad het iedereen aan.

Door middel van manifesteren en mijn hoofd helder te maken, begin ik mijn mooiste leven te creëren met niet-aangeboren hersenletsel!