Door: Kesty van Ree.

Heb jij je weleens afgevraagd waarom knuffelen, seks en sociale interactie zo plezierig voelen? Het antwoord schuilt in oxytocine, het ‘liefdes of ook wel knuffelhormoon’ genoemd, dat een grote rol speelt bij menselijke verbinding. Vandaag dus aandacht voor oxytocine, de nummer 4 onder de gelukshormonen*!

Heb jij de vorige blogs over de ‘gelukshormonen’ * serotonine, dopamine en endorfine al gelezen?

Oxytocine (liefdeshormoon)

Oxytocine is een hormoon dat in de hypothalamus in je brein wordt aangemaakt en nauw betrokken is bij zaken als sociaal contact, zorgtaken, vriendschap, moederbinding en romantische interacties. Let wel, het gaat hier over echte sociale interactie, dus niet via social media. Voor de aanmaak van oxytocine moeten we affectie en intimiteit namelijk met iemand kunnen delen, zoals bij het aankijken, aanraken of knuffelen. Het speelt tevens een belangrijke rol bij de bevalling en borstvoeding.

Naast hormoon is oxytocine ook een neurotransmitter. Na aanmaak in de hypothalamus, bereikt de stof via de hypofyse het zenuwstelsel en de bloedbaan en wordt hierna verwerkt in het emotionele deel van de hersenen, het limbische systeem. Hier vormt oxytocine een natuurlijke rem op de amygdala, het angstcentrum in de hersenen. Oxytocine remt bijvoorbeeld emotionele reacties op onbekende of boze gezichten, waardoor er positievere onderlinge interacties ontstaan.

Wat is de functie van oxytocine?

Oxytocine heeft in de praktijk verschillende functies. Zo heeft het hormoon niet alleen een remmend effect op de amygdala (zoals ik hierboven al gezegd heb), maar op het gehele sympathische zenuwstelsel (jouw interne ‘gaspedaal’ dat je activeert en waakzaam maakt). Hierdoor gaat oxytocine de stressverhogende werking van het stresshormoon cortisol tegen en zorgt het voor gevoelens van rust, ontspanning en geborgenheid.

Oxytocine komt van nature voor in het lichaam en wordt met name dus aangemaakt bij sociale interacties en huid-op-huidcontact. Denk aan een fijn gesprek met een vriendin, het aaien van een huisdier, een knuffel met je partner of het geven van borstvoeding aan je kind. Hoe vaker je oxytocine aanmaakt, hoe meer sociale interacties je wilt aangaan om dit goede gevoel te herhalen.

Hoe herken je een oxytocinetekort?

Net zoals bij alle hormonen kan er sprake zijn van een disbalans in de aanmaak van oxytocine. Je kunt een eventueel oxytocinetekort bij jezelf herkennen door te letten op specifieke symptomen. Zo zal een gebrek aan oxytocine eerder leiden tot angstige of depressieve gevoelens, een laag libido, een gebrek aan vertrouwen in jezelf en anderen of een slechtere band met naasten zoals je familie.

Hoe kun je zelf meer oxytocine aanmaken?

Wil jij de aanmaak van oxytocine bij jezelf stimuleren? Dat kan door middel van de volgende activiteiten:

  • Maak het aangaan van echte sociale verbinding een prioriteit in je leven.
  • Knuffel je dierbaren vaker.
  • Het geven en ontvangen van complimentjes kan je oxytocine ook verhogen.
  • Maak meer oogcontact met je gesprekspartners.
  • Neem de tijd om je huisdier regelmatig te aaien.
  • Ook het beoefenen van yoga en meditatie kan je aanmaak van oxytocine verhogen. Zo zorgt yoga voor meer gevoelens van connectie (met jezelf én anderen) en is met name compassiemeditatie zeer effectief om je gevoelens van empathie – en daarmee je oxytocinespiegel – te verhogen. Mooi meegenomen; yoga en meditatie zijn ook bij uitstek geschikt om je hersenen te ontspannen.

Echt contact belangrijk!

Sociale media kan ook het gevoel geven van ergens bij horen, alleen is dit niet genoeg voor de aanmaak van oxytocine. Hiervoor hebben we face to face contact nodig en moeten we affectie en intimiteit met iemand anders kunnen delen. Alleen dan maken we dit ‘gelukshormoon’ aan en creëren we het gevoel van echte verbondenheid. Daarom is voldoende intimiteit en echt contact met anderen zo ontzettend belangrijk voor ons eigen geluk. Maak daar dus voldoende tijd voor.

Neem jij genoeg tijd om echt contact te maken met mensen? Of is dat lastig sinds je NAH hebt?

NB

In deze blog gebruiken we de term ‘gelukshormonen’, omdat die term vaak gebruikt wordt in de praktijk en in de media. Feitelijk gezien zijn hormonen en neurotransmitters 2 verschillende dingen. Het lichaam wordt geregeld door hormonen en neurotransmitters. Hormonen zijn stoffen die signalen overbrengen via klieren in de bloedbaan aan doelcellen of -organen. Neurotransmitters worden via de zenuwen (neuronen) overgedragen aan de doelcellen of -organen.)

Let op

Deze blog is geschreven op basis van informatie die online te vinden is. Ik / wij als Platform zijn geen artsen en willen daarom extra benadrukken dat als jij je niet goed voelt, je altijd eerst een arts dient te raadplegen. Zeker ook bij ernstige depressieve klachten bijvoorbeeld. Denk niet dat gaat wel over als ik mijn blijheidshormoon ga stimuleren. Bij ernstige klachten of symptomen, is het altijd aan te raden eerst met je huisarts of behandeld arts te bespreken hoe je hiermee om moet gaan.