Door: Patrice van Oudheusden

Ik merkte bij mijzelf op dat het lopen steeds moeizamer ging en ik pakte steeds sneller de auto om toch nog de deur uit te komen. Maar eenmaal ergens aangekomen, liep ik tegen het volgende dilemma aan: het lopen van de parkeerplek naar de ingang (en verder) kostte zoveel moeite. En als ik dan geen parkeerplek nabij de ingang zag, besloot ik maar terug te gaan.

Een gehandicaptenparkeerkaart

Toen werd er in mijn omgeving geopperd: ‘Is een gehandicaptenparkeerkaart niet iets voor jou?’. Mijn eerste reactie: was een keiharde ‘Nee hoor!’. Maar ondertussen was m’n interesse gewekt en ging ik op onderzoek uit. Stiekem zag het er namelijk best wel aantrekkelijk uit. En opeens zag ik overal parkeerplekken met zo’n groot blauw bord vlakbij ingangen! Dat zou best wel handig zijn…

Ik besloot ervoor te gaan en ging mij verdiepen in de aanmeldprocedure. Het blijkt dat een externe arts je ‘medisch keurt’ voordat de kaart door de WMO wordt toegekend. Wat? Weer een medische keuring door een onbekende arts? Het zweet brak mij direct uit. Wat kan ik daarvan verwachten? Via google kon ik geen geruststellende en überhaupt weinig informatie over de procedure vinden. En dat is tevens het doel van deze blog: hier meer over vertellen, om een ander die rust wel te kunnen geven. Wat kan je verwachten? Hoe bereid je zoiets voor? 

De gehandicaptenparkeerkaart (GPK) in het kort

  • Geeft recht om te parkeren bij plekken met een gehandicaptenparkeerplaatsbord;
  • Is maximaal 5 jaar geldig;
  • Vaak gratis parkeren (niet altijd!) verschilt per gemeente;
  • Persoonsgebonden (naam en foto);
  • Geldig in heel Europa.

De grondregel die de WMO hanteert voor het toekennen van de kaart is dat iemand langer dan zes maanden een loopbeperking heeft en minder dan 100 meter met eventuele loophulpmiddelen kan lopen. Er zijn 3 soorten: de bestuurder, de passagier of een instelling. Die laatste zal ik niet verder op ingaan. De grondregel is voor elk van toepassing, echter voor de passagier is nog een extra regel dat diegene niet alleen kan worden achtergelaten. Denk aan iemand afzetten en dan de auto op een reguliere plek neerzetten. Laat ik al gelijk wat rust teruggeven; hoewel het ‘grondregels’ zijn, heb ik gemerkt dat er wel met een menselijke maat wordt gemeten. Dit kan wel liggen aan de arts die je zal treffen. Bij mij en wat ik van anderen heb gehoord, kijken ze vooral naar je situatie en hoe de grondregels hiermee in verhouding staan. 

De aanvraag

Via het WMO gemeenteloket kan de kaart worden aangevraagd. Veelal is dit tegenwoordig online. De aanvraag stelt weinig voor en gaat niet in op je medische situatie. Hierna zet de WMO de aanvraag door naar een medisch consult bedrijf waar een externe arts je zal oproepen voor een gesprek. Hier zitten kosten aan verbonden en deze moet je op voorhand betalen. Tip! Dit wordt niet vergoed, maar je kan het als onkosten vermelden bij de jaarlijkse inkomstenbelasting bij gemaakte zorgkosten.

Ik kreeg al vrij snel contact met de gemeente over mijn aanvraag en dat ik binnenkort een brief voor de medische keuring zou krijgen. De brief kwam vrij snel. Nadat ik de kosten had voldaan, kreeg ik een volgende brief met een uitnodiging voor het gesprek (aka de medische keuring) met informatie over de wie, wat, waar en wat ik eventueel kon meenemen als voorbereiding. Dit was het standaard opsomlijstje van medicatielijst en medische verslaglegging. Geen heel boekwerk, het gaat de arts er vooral om wat er met je aan de hand is. Dus de diagnose, wie deze heeft gesteld (specialisten) en hoe dit de klachten veroorzaakt waardoor meer dan 100m lopen lastig gaat.

En toen kon het wachten en het stressen beginnen… Ik had namelijk geen idee hoe goed ik mij moest voorbereiden. Helaas ben bekend met artsen die mij niet geloven of mijn klachten niet serieus nemen. En ik wilde die parkeerkaart nu toch ook wel graag hebben! (Ook omdat ik er 110 euro voor heb overgemaakt!).

De voorbereiding

Ter info over mijn situatie. Sinds een jaar ben ik steeds slechter gaan lopen en dit werd gediagnosticeerd als Functioneel Neurologische Stoornis (FNS). Kort uitgelegd: ze kunnen niks (biomedische oorzaak) vinden wat de uitvalsklachten veroorzaakt, maar toch heb je overduidelijke uitvalsverschijnselen die wisselend van aard zijn. Vergelijk het met een computer; de hardware is prima, maar de software is naar z’n grootje. Fijn dat ik een neuroloog heb die het überhaupt diagnosticeerde en serieus nam. MAAR. Probeer DAT maar eens aan een ouderwetse arts uit te leggen.

Ik was zo bang dat ik op de dag van de keuring een ‘goeie’ dag zou hebben en er niks te zien zou zijn aan mijn lopen. En dat ik dan nog FNS moest uitleggen. De moed zakte al in mijn schoenen bij de gedachte. 

Wat heb ik gedaan ter voorbereiding?

  • Medicatielijst overzicht uitgeprint en meegenomen; 
  • Mijn ambulante begeleiding meegevraagd; 
  • Alle relevante neurologieverslagen meegenomen; 
  • Fysiotherapeut een brief laten schrijven; 
  • Mensen in de omgeving naar hun ervaringen gevraagd. 

Achteraf misschien wat extreem, maar ik was voorbereid! Hoe de medische keuring is verlopen, lees je in deel 2 van mijn blog over de gehandicaptenparkeerkaart.